تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Ahzaab · Ayat 60
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٥٠ ". [الْبَقَرَةُ - 250].
Duh Gusti kami, curahkeun kasabaran ka kami, kukuhkeun léngkah kami, sareng tulungan kami ngalawan jalma-jalma kafir. [Al-Baqarah 250].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
Ya Allah, saékeun ahir sadaya urusan kami sareng lindungan kami tina kahinaan dunya sareng siksa akhirat.
Ya Allah, Gusti kami, jauhkeun siksa Jahanam ti kami. Saleresna siksaanana téh tetep ngabeungkeut.
Ya Allah, Gusti kami, saleresna kami parantos iman, ku kituna hapunten dosa-dosa kami sareng lindungan kami tina siksa naraka.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun sawarga ka Gusti sareng nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina naraka.
Ya Allah, Gusti kami, pasihan kami naon anu parantos Gusti jangjikeun ka kami ngalangkungan para rasul Gusti, sareng ulah hinakeun kami dina dinten kiamat. Saleresna Gusti henteu mungkir jangji.
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
Saéstuna abdi tawakal ka Allah, Gusti abdi sareng Gusti anjeun sadaya. Teu aya hiji mahluk anu gerak iwal Anjeunna nyekel ubun-ubunna. Saéstuna Gusti abdi aya dina jalan anu lempeng. [Hud - 56].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ لنُغْرينَّك } لنلصفنك { بِهِم } لا تفارقهم حتى تهلكهم بما ذكر بعد، وذلك مأذخوذ من الغراء وهو ما يلصق به الشىء، والمراد التحضيض، استعير له الإغراء، واشتق منه نغرى { ثُم لا يُجاورونَك فيها } ثم للترتيب الرتبى، فان الخروج عن المدينة أعظم شىء عليهم لشدة مفارقة الوطن، وشدة مفارقة الرسول لا لحبهم له، لأنهم لا يحبونه، بل للأهانة تلقهم بالطرد عنه { إلاَّ قَليلاً } زمانا قليلا، أو جوارا قليلا قدر ما يتبين أنهم تابوا، أو أصروا، وما يجمعون مالهم وعيالهم ورحالهم، ولا ينظرون الى أن يجدوا منزلا آخر، كما ينظر من لزمه الخروج من دار سكنها بوجه شرعى اذا تم أجل السكنى، أو سكنها بهبة وبلا أجل، فأراد صاحبها، ولمالكها أجرة ما زاد بالسكنى على الكراء.