الوجيز/ الواحدي · Al-Burooj · Ayat 5
الوجيز/ الواحدي
(ت 468 هـ)
(ت 468 هـ)
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
Gusti abdi, saéstuna abdi parantos nganiaya diri sorangan; maka hampura abdi. [Al-Qasas - 16].
Gusti abdi, ku sabab nikmat anu Anjeun pasihkeun ka abdi, abdi moal janten panyokong jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan. [Al-Qasas - 17].
Gusti abdi, saéstuna abdi peryogi kana sagala kahadéan anu Anjeun turunkeun ka abdi. [Al-Qasas - 24].
Gusti abdi, lapangkeun dada abdi (25), gampangkeun urusan abdi (26), leupaskeun hiji cangreud tina létah abdi (27), supados aranjeunna ngartos cariosan abdi (28). [Taha - 25–28].
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
Duh Gusti kami, ulah hukum kami upami kami hilap atanapi kaliru. Duh Gusti kami, ulah bebankeun ka kami beban anu beurat sapertos anu parantos Gusti bebankeun ka jalma-jalma sateuacan kami. Duh Gusti kami, ulah bebankeun ka kami naon anu henteu sanggup kami tanggung. Hampura kami, pasihan pangampura ka kami, sareng welasan kami. Gusti pangreksa kami, ku kituna tulungan kami ngalawan jalma-jalma kafir. [Al-Baqarah 286].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ واليوم الموعود } يوم القيامة.
{ وشاهد } يوم الجمعة { ومشهود } يعني: يوم عرفة.
{ قتل } لُعن { أصحاب الأخدود } وهو الشَّقُّ يحفر في الأرض طولاً، وهم قومٌ كفرةٌ كانوا يعبدون الصنم، وكان قومٌ من المؤمنين بين أظهرهم يكتمون إيمانهم، فاطَّلعوا على ذلك منهم فشقُّوا أخدوداً في الأرض، وملؤوه ناراً وعرضوهم على النَّار، فمن لم يرجع عن دينه قذفوه فيها.
{ النار ذات الوقود } ذات الالتهاب.
{ إذ هم عليها قعود } وذلك أنَّهم قعدوا عند تلك النَّار.