لَا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغۡوِ فِيٓ أَيۡمَٰنِكُمۡ وَلَٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ ٱلۡأَيۡمَٰنَۖ فَكَفَّٰرَتُهُۥٓ إِطۡعَامُ عَشَرَةِ مَسَٰكِينَ مِنۡ أَوۡسَطِ مَا تُطۡعِمُونَ أَهۡلِيكُمۡ أَوۡ كِسۡوَتُهُمۡ أَوۡ تَحۡرِيرُ رَقَبَةٖۖ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ ثَلَٰثَةِ أَيَّامٖۚ ذَٰلِكَ كَفَّٰرَةُ أَيۡمَٰنِكُمۡ إِذَا حَلَفۡتُمۡۚ وَٱحۡفَظُوٓاْ أَيۡمَٰنَكُمۡۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ٨٩
Allah will not call you to account for what is futile in your oaths, but He will call you to account for your deliberate oaths: for expiation, feed ten indigent persons, on a scale of the average for the food of your families; or clothe them; or give a slave his freedom. If that is beyond your means, fast for three days. That is the expiation for the oaths ye have sworn. But keep to your oaths. Thus doth Allah make clear to you His signs, that ye may be grateful.
laa yu’aakhizukumu allaahu billaghwi fii ’aymaanikum walaakin yu’aakhizukum bimaa ‘aqqadtumu al’aymaana fakaffaaratuhu ’it‘aamu ‘asyarati masaakiina min ’awsati maa tut‘imuuna ’ahliikum ’aw kiswatuhum ’aw tahriiru raqabatin faman lam yajid fasiyaamu salaasati ’ayyaamin zaalika kaffaaratu ’aymaanikum ’izaa halaftum wahfazuu ’aymaanakum kazaalika yubayyinu allaahu lakum ’aayaatihi la‘allakum tasykuruuna
أنبا عبد الرحمن، قال: ثنا إِبراهيم، قال: ثنا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ ٱلَّذِينَ قَالُوۤاْ إِنَّا نَصَارَىٰ } [الآية: 82]. قال: هم الوفد الذين جاؤوا مع جعفر وأَصحابه من أَرض الحبشة.
أنبا عبد الرحمن، قال: ثنا إِبراهيم، قال: ثنا آدم، قال: نا ورقاءُ عن المغيرة عن مجاهد: { أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ } [الآية: 89]. قال: يجزيء في الرقبة الصغير الذي لم يصلّ، ما لم يفرض فيه رقبة مؤمنة.