الدر المصون/السمين الحلبي · Ash-Shams · Ayat 9
الدر المصون/السمين الحلبي
(ت 756 هـ)
(ت 756 هـ)
"رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٦ ". [آلُ عِمْرَانَ - 16].
Duh Gusti kami, saleresna kami parantos iman, ku kituna hapunten dosa-dosa kami sareng lindungan kami tina siksa naraka. [Ali Imran 16].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
وقوله:{ طَحَاهَا } [الشمس: 3]، أي: دَحاها، وقد تقدَّم معناه. وفيه لغتان، يقال: طحا يَطْحوا وطحىٰ يَطْحي. ويجيءُ طحا بمعنى ذهب، قال علقمة: ( 4579ـ طحابك قَلْبٌ في الحِسانِ طَروبُ ) ( بُعَيْدَ الشبابِ عَصْرَ حان مَشيبُ ) ويقال: طحا بمعنى ارتفعَ. وفي أقسامِهم: " ولا والقمرِ الطَّاحي " ، أي: المرتفعُ. وفاعلُ " زكَّاها " و " دَسَّاها " الظاهرُ أنه ضميرُ " مَنْ " وقيل: ضميرُ الباري تعالىٰ، أي: مَنْ زكاهَّا اللَّهُ، ومَنْ دَسَّاها اللَّهُ، أي: مَنْ زَكَّى اللَّهُ نفسَه. وأنْحَىٰ الزمخشريُّ على صاحبِ هذا القولِ لمنافرتِة مذهبَه، والحقُّ أنَّه خلافُ الظاهرِ، لا لما قال الزمخشريُّ، بل لمنافرةِ نظمِه للاحتياجِ إلى عَوْدِ الضميرِ على النفسِ مقيدةً بإضافتِها إلى ضمير " مَنْ "