مختصر تفسير ابن كثير/ الصابوني · Al-Inshiqaaq · Ayat 3
مختصر تفسير ابن كثير/ الصابوني
(مـ 1930م -)
(مـ 1930م -)
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
Gusti abdi, saéstuna abdi parantos nganiaya diri sorangan; maka hampura abdi. [Al-Qasas - 16].
Gusti abdi, ku sabab nikmat anu Anjeun pasihkeun ka abdi, abdi moal janten panyokong jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan. [Al-Qasas - 17].
Gusti abdi, saéstuna abdi peryogi kana sagala kahadéan anu Anjeun turunkeun ka abdi. [Al-Qasas - 24].
Gusti abdi, lapangkeun dada abdi (25), gampangkeun urusan abdi (26), leupaskeun hiji cangreud tina létah abdi (27), supados aranjeunna ngartos cariosan abdi (28). [Taha - 25–28].
"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ٩٧ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ٩٨ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].
Duh Gusti abdi, abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina bisikan-bisikan sétan, sareng abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti, Duh Gusti abdi, supados aranjeunna henteu hadir di payuneun abdi. [Al-Muminun 97–98].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
" إنكم تعملون أعمالاً لا تعرف، ويوشك الغائب أن يثوب إلى أهله فمسرور أو مكظوم " وقوله تعالى: { وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَآءَ ظَهْرِهِ } أي بشماله من وراء ظهره تثنى يده إلى ورائه، ويعطى كتابه بها كذلك { فَسَوْفَ يَدْعُواْ ثُبُوراً } أي خساراً وهلاكاً { وَيَصْلَىٰ سَعِيراً * إِنَّهُ كَانَ فِيۤ أَهْلِهِ مَسْرُوراً } أي فرحاً لا يفكر في العواقب، ولا يخاف مما أمامه فأعقبه ذلك الفرح اليسير الحزن الطويل، { إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ } أي كان يعتقد أنه لا يرجع إلى الله، ولا يعيده بعد موته، قال ابن عباس وقتادة وغيرهما، والحَوْر هو الرجوع، قال الله: { بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيراً } يعني بلى سيعيده الله كما بدأه ويجازيه على أعماله خيرها وشرها فإنه { كَانَ بِهِ بَصِيراً } أي عليماً خبيراً.