التفسير الكبير / للإمام الطبراني · Al-Maaida · Ayat 59
التفسير الكبير / للإمام الطبراني
(ت 360 هـ)
(ت 360 هـ)
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
Gusti abdi, tulungan abdi ngalawan jalma-jalma anu nyieun karuksakan. [Al-‘Ankabut - 30].
Gusti abdi, salametkeun abdi sareng kulawarga abdi tina naon anu aranjeunna lakukeun. [Asy-Syu‘ara - 169].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Ya Allah, Gusti abdi, ilhamkeun ka abdi supados mensyukuri nikmat Gusti anu parantos Gusti pasihkeun ka abdi sareng ka kadua kolot abdi, sareng supados ngalakukeun amal saleh anu Gusti ridai. Lebetkeun abdi ku rahmat Gusti ka golongan hamba-hamba Gusti anu saleh.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun pangampura, kasalametan, sareng perlindungan di dunya sareng akhirat.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti pituduh, takwa, kasucian diri, sareng kacukupan.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti élmu anu mangpaat, rezeki anu saé, sareng amal anu ditampi.
Ya Allah, hapunten abdi, tuntun abdi, pasihan rezeki sareng kasalametan ka abdi. Abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Allah tina heureutna tempat nangtung dina dinten kiamat.
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ٨٩ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 89].
Duh Gusti abdi, ulah ngantepkeun abdi nyorangan, sareng Gusti anu pangsaéna di antara para ahli waris. [Al-Anbiya 89].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
وأما قَوْلُهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى: { وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ } ، قال بعضُهم: أرادَ بالأكثرِ كلَّهم، وأكثرُ الشيءِ يقومُ مقامَ الكلِّ. وَقِيْلَ: إنما ذكرَ لفظ الأكثرِ؛ لأن الآيةَ خرجت مخرجَ التلطُّف للدعاءِ إلى الإيمانِ، وكان في سابقِ علم اللهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أنَّ فيهم من يُسلِمُ، وكان في القومِ من يطعنُ بنفسهِ في دين الإسلام، وإنْ كان سكتَ عن طعنِ الطاعنين.