تفسير الهدايه إلى بلوغ النهايه/ مكي بن أبي طالب · An-Nisaa · Ayat 89
تفسير الهدايه إلى بلوغ النهايه/ مكي بن أبي طالب
(ت 437 هـ)
(ت 437 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
Ya Allah, saékeun ahir sadaya urusan kami sareng lindungan kami tina kahinaan dunya sareng siksa akhirat.
Ya Allah, Gusti kami, jauhkeun siksa Jahanam ti kami. Saleresna siksaanana téh tetep ngabeungkeut.
Ya Allah, Gusti kami, saleresna kami parantos iman, ku kituna hapunten dosa-dosa kami sareng lindungan kami tina siksa naraka.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun sawarga ka Gusti sareng nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina naraka.
Ya Allah, Gusti kami, pasihan kami naon anu parantos Gusti jangjikeun ka kami ngalangkungan para rasul Gusti, sareng ulah hinakeun kami dina dinten kiamat. Saleresna Gusti henteu mungkir jangji.
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
Saéstuna abdi tawakal ka Allah, Gusti abdi sareng Gusti anjeun sadaya. Teu aya hiji mahluk anu gerak iwal Anjeunna nyekel ubun-ubunna. Saéstuna Gusti abdi aya dina jalan anu lempeng. [Hud - 56].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
المعنى: تمنى المنافقون الذين بمكة، الذين اختلفتم فيهم فرقتين لو تكفرون مثلهم، فتكونون أنتم وهم في الكفر سواء { فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِيَآءَ } أي: أخلاء { حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْ } أي: يخرجوا من ديار الشرك إلى ديار الإسلام، ويكون خروجهم ابتغاء وجه الله { فَإِنْ تَوَلَّوْاْ } أي: أدبروا عن الله ورسوله والهجرة إليكم، { فَخُذُوهُمْ وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ } أي: أين اصبتموهم من أرض الله، { وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِيّاً }: أي: خليلاً { وَلاَ نَصِيراً } أي: تناصراً في دينكم على أعدائكم فإنهم{ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً } [آل عمران: 118]