حاشية الصاوي / تفسير الجلالين · At-Talaaq · Ayat 7
حاشية الصاوي / تفسير الجلالين
(ت1241هـ)
(ت1241هـ)
"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ٢٠١ ". [الْبَقَرَةُ - 201].
Duh Gusti kami, pasihan kami kahadéan di dunya sareng kahadéan di akhirat, sareng lindungan kami tina siksa naraka. [Al-Baqarah 201].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
Gusti abdi, tulungan abdi ngalawan jalma-jalma anu nyieun karuksakan. [Al-‘Ankabut - 30].
Gusti abdi, salametkeun abdi sareng kulawarga abdi tina naon anu aranjeunna lakukeun. [Asy-Syu‘ara - 169].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
قوله: { وَكَأِيِّن } مبتدأ، و { مِّن قَرْيَةٍ } تمييز لها، وقوله: { عَتَتْ } خبر. قوله: (بمعنى كم) أي فصار المجموع بمعنى كم. قوله: { عَتَتْ } ضمنه معنى أعرضت أو خرجت فعداه بعن. قوله: (يعني أهلها) أي فأطلق لفظ القرية، وأريد أهلها مجازاً، من باب تسمية الحال باسم المحل. قوله: (لتحقيق وقوعها) جواب عما يقال: إن الحساب وما بعده إنما يحصل في الآخرة، فما وجه التعبير بالماضي؟ فأجاب: بأنه عبر بالماضي لتحقق وقوعه. قوله: { حِسَاباً شَدِيداً } أي بالمناقشة والاستقصاء. قوله: (فظيعاً) أي شنيعاً قبيحاً. قوله: (تكرير الوعيد) أي المذكور في الجمل الأربع وهي قوله: { فَحَاسَبْنَاهَا } و { وَعَذَّبْنَاهَا } { فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا } { وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْراً }. قوله: (أو بيان له) أي عطف بيان. قوله: (منصوب بفعل مقدر) هذا أحسن احتمالات تسع ذكرها المفسرون، وقوله: (أي محمداً) هو أحد أقوال ثلاثة في تفسير الرسول وهو أحسنها، وقيل: هو جبريل، وقيل: هو القرآن نفسه.