تفسير النسائي/ النسائي · Al-Anbiyaa · Ayat 96
تفسير النسائي/ النسائي
(ت 303 هـ)
(ت 303 هـ)
"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٢٣". [الْأَعْرَافِ - 23].
Gusti kami, kami parantos nganiaya diri sorangan. Upami Anjeun henteu ngahampura sareng maparin rahmat ka kami, tangtos kami kalebet jalma-jalma anu rugi. [Al-A‘raf - 23].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ٤١ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].
Duh Gusti kami, hapunten abdi, kadua kolot abdi, sareng jalma-jalma mukmin dina dinten lumangsungna hisab. [Ibrahim 41].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
353- أنا عُبيدُ اللهِ بن إبراهيم، نا عمِّي، نا أبي، عن صالحٍ، عن ابن شهابٍ، قال حدثني عروةُ بن الزُّبير أن زينب بنت أبي سلمة أخبرت عن أُم حبيبة بنت أبي سُفيان، عن زينب بنت جحشٍ " أن النبيَّ صلى الله عليه وسلم دخل عليها فزعاً يقولُ " لا إلهَ إلاَّ اللهُ؛ ويلٌ للعرب من شرٍّ قد اقترب؛ فُتح اليوم من ردم يأجوج ومأجوج مثل هذه قال: وحلق بأُصبعهِ الإبهام والتي تليها - فقلت: يا رسول الله أنَهلكُ وفينا الصالحون؟ قال: نعم إذا كَثُر الخبثُ ".
354- أنا أبو داود، نا سهلُ بن حمادٍ، نا شعبةُ، عن النُّعمانِ ابن سالمٍ، عن ابن عمرو وبن أوسٍ، عن أبيه، عن جدِّه، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: " إن يأجوج ومأجوج لهم [نساءٌ] يُجامعون ما شاؤُا، وشجرٌ يلقحون ما شاؤُا، فلا يموت منهم رجل إلا ترك من ذريته ألفاً فصاعداً ".