تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني · Al-Hajj · Ayat 45
تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني
(ت 211 هـ)
(ت 211 هـ)
"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].
Ngan ka Allah abdi ngadukeun kasusah sareng kasedih abdi. [Yusuf - 86].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Ya Allah, Gusti abdi, ilhamkeun ka abdi supados mensyukuri nikmat Gusti anu parantos Gusti pasihkeun ka abdi sareng ka kadua kolot abdi, sareng supados ngalakukeun amal saleh anu Gusti ridai. Lebetkeun abdi ku rahmat Gusti ka golongan hamba-hamba Gusti anu saleh.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun pangampura, kasalametan, sareng perlindungan di dunya sareng akhirat.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti pituduh, takwa, kasucian diri, sareng kacukupan.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti élmu anu mangpaat, rezeki anu saé, sareng amal anu ditampi.
Ya Allah, hapunten abdi, tuntun abdi, pasihan rezeki sareng kasalametan ka abdi. Abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Allah tina heureutna tempat nangtung dina dinten kiamat.
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ٤١ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].
Duh Gusti kami, hapunten abdi, kadua kolot abdi, sareng jalma-jalma mukmin dina dinten lumangsungna hisab. [Ibrahim 41].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
1941- حدّثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا الثَّوري، عن (هلال بن خباب)، عن عكرمة { وَقَصْرٍ مَّشِيدٍ }: [الآية: 45]، قال: المجصص.
1942- حدّثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا معمر، عن قتادة، في قوله تعالى: { وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ }: [الآية: 45]، قال: عطلها أهْلُهَا وتركوها. { وَقَصْرٍ مَّشِيدٍ }: [الآية: 45]، قال: كانَ أهْلُهُ شَيَّدُوهُ، وحَصَّنُوهُ، فهلكوا فتركوه.
1943- حدّثنا عبد الرزاق، عن معمر، عن قتادة، في قوله: { خَاوِيَةٌ }: [الآية: 45]، قال: خربةً ليس فيها أحَدٌ.