تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني · Al-Muzzammil · Ayat 17
تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني
(ت 211 هـ)
(ت 211 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
Ya Allah, jantenkeun kami hirup minangka Muslim, wafat minangka Muslim, sareng kumpulkeun kami sareng jalma-jalma anu saleh.
Ya Allah, tetepkeun pikeun umat ieu urusan anu leres, anu di jerona jalma anu taat ka Gusti dimulyakeun sareng jalma anu maksiat ka Gusti direndahkeun, kahadéan diparéntahkeun sareng kamungkaran dicegah.
Ya Allah, pasihan salawat, salam, sareng berkah ka hamba sareng utusan Gusti Muhammad, sareng ka kulawarga sareng sadaya sahabatna.
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧ ". [هُودٌ - 47].
Duh Gusti abdi, abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina nyuhunkeun naon anu teu dipikanyaho ku abdi. Upami Gusti henteu ngahampura sareng mikaasih abdi, tangtos abdi kalebet jalma-jalma anu rugi. [Hud 47].
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
Gusti abdi, tulungan abdi ngalawan jalma-jalma anu nyieun karuksakan. [Al-‘Ankabut - 30].
Gusti abdi, salametkeun abdi sareng kulawarga abdi tina naon anu aranjeunna lakukeun. [Asy-Syu‘ara - 169].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
3376- حدثنا عبد الرزاق، عن معمر، عن هشام بن عروة، عن أبيه، عن عائشة قالت: سَأَلَ رَجُلٌ النبي صلى الله عليه وسلم - قال معمر: أحسبه قال الحارث بن هشام - فقال: كيف يأتيك الوَحْيُ يا رسول الله؟ قال: " يَأتِيني أحْياناً وله صَلْصَلَةٌ كصلصلة الجرس، فَيُفْصَمُ عَنِّي وقَدْ وَعيْتُ، وذلك أشد ما يكونُ عليَّ، ويأتيني أحْياناً في صُورة الرجل، أو قال: الملك، فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي ما يَقُولُ: وذلك أهْوَنُ عَليَّ ".