تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · An-Nisaa · Ayat 134
تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين
(ت 399هـ)
(ت 399هـ)
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
Saéstuna abdi tawakal ka Allah, Gusti abdi sareng Gusti anjeun sadaya. Teu aya hiji mahluk anu gerak iwal Anjeunna nyekel ubun-ubunna. Saéstuna Gusti abdi aya dina jalan anu lempeng. [Hud - 56].
"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٥٠ ". [الْبَقَرَةُ - 250].
Duh Gusti kami, curahkeun kasabaran ka kami, kukuhkeun léngkah kami, sareng tulungan kami ngalawan jalma-jalma kafir. [Al-Baqarah 250].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
Ya Allah, saékeun ahir sadaya urusan kami sareng lindungan kami tina kahinaan dunya sareng siksa akhirat.
Ya Allah, Gusti kami, jauhkeun siksa Jahanam ti kami. Saleresna siksaanana téh tetep ngabeungkeut.
Ya Allah, Gusti kami, saleresna kami parantos iman, ku kituna hapunten dosa-dosa kami sareng lindungan kami tina siksa naraka.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun sawarga ka Gusti sareng nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina naraka.
Ya Allah, Gusti kami, pasihan kami naon anu parantos Gusti jangjikeun ka kami ngalangkungan para rasul Gusti, sareng ulah hinakeun kami dina dinten kiamat. Saleresna Gusti henteu mungkir jangji.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ يَٰأَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّٰمِينَ بِٱلْقِسْطِ } إلى قوله { فَٱللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا } يقول اشهدوا على أنفسكم وعلى أبنائكم وعلى آبائكم وأمهاتكم وقراباتكم أغنياء كانوا أو فقراء { إِن يَكُنْ غَنِيّاً أَوْ فَقِيراً فَٱللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا } أي أولى بغناه وفقره منكم قال قتادة يقول لا يمنعنك غنى غني ولا فقر فقير أن تشهد عليه بما تعلم.
{ فَلاَ تَتَّبِعُواْ ٱلْهَوَىٰ أَن تَعْدِلُواْ } فتدعوا الشهادة { وَإِن تَلْوُواْ } ألسنتكم فتحرفوا الشهادة { أَوْ تُعْرِضُواْ } فلا تشهدوا بها { فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيراً }.