البرهان في تفسير القرآن/ هاشم الحسيني البحراني · Al-Maaida · Ayat 9
البرهان في تفسير القرآن/ هاشم الحسيني البحراني
(ت 1107هـ)
(ت 1107هـ)
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ٨٩". [الْأَعْرَافِ - 89].
Pangaweruh Gusti kami ngawengku sagala hal. Ka Allah kami tawakal. Gusti kami, pasihan putusan anu leres antara kami sareng kaum kami; Anjeun anu pangsaéna dina maparin putusan. [Al-A‘raf - 89].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Ya Allah, Gusti abdi, ilhamkeun ka abdi supados mensyukuri nikmat Gusti anu parantos Gusti pasihkeun ka abdi sareng ka kadua kolot abdi, sareng supados ngalakukeun amal saleh anu Gusti ridai. Lebetkeun abdi ku rahmat Gusti ka golongan hamba-hamba Gusti anu saleh.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun pangampura, kasalametan, sareng perlindungan di dunya sareng akhirat.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti pituduh, takwa, kasucian diri, sareng kacukupan.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti élmu anu mangpaat, rezeki anu saé, sareng amal anu ditampi.
Ya Allah, hapunten abdi, tuntun abdi, pasihan rezeki sareng kasalametan ka abdi. Abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Allah tina heureutna tempat nangtung dina dinten kiamat.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
- الطبرسي، عن أبي الجارود، عن أبي جعفر (عليه السلام): " أن المراد بالميثاق ما بين لهم في حجة الوداع من تحريم المحرمات، و كيفية الطهارة، و فرض الولاية ".
- قال علي بن إبراهيم: قوله تعالى: { ٱذْكُرُواْ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُواْ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ } يعني أهل مكة، من قبل أن يفتحها، فكف أيديهم بالصلح يوم الحديبية.