تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Aya 84

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Sura
Al-Anbiyaa
Aya
84 / 112
Lugha ya kitabu
Kiarabu
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرّٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَٰبِدِينَ
Basi tukamwitikia, na tukamwondolea madhara aliyo kuwa nayo, na tukampa watu wake na mfano wao pamoja nao kuwa ni rehema inayo toka kwetu, na ukumbusho kwa wafanyao ibada.
Fastajabnaa lahu fakashafnaa maa bihi min durrin wa'aataynaahu 'ahlahu wamithlahum ma’ahum rahmatan min ’indinaa wadhikraa lil’aabidiina
{ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم } رد إليه أهله الذين أهلكهم بأعيانهم وأعطاه مثلهم معهم قاله ابن مسعود ـ رضي الله تعالى عنه ـ، أو كان له سبع بنين وسبع بنات فماتوا في بلائه، فلما كُشف بلاؤه رُد عليه بنوه وبناته، وولد له بعد ذلك مثلهم، قال الحسن ـ رضي الله تعالى عنه ـ ماتوا قبل آجالهم فأحياهم الله ـ تعالى ـ فوفاهم آجالهم وأبقاه حتى أعطاه من نسلهم مثلهم.
Rudi juu