ٱللَّهُ ٱلَّذِي رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ يُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمۡ تُوقِنُونَ ٢
(இவ்வேதத்தை அருளிய) அல்லாஹ் எத்தகையவனென்றால் அவன் வானங்களைத் தூணின்றியே உயர்த்தியுள்ளான்; நீங்கள் அவற்றைப் பார்க்கிறீர்கள்; பின்னர் அவன் அர்ஷின்மீது அமைந்தான்; இன்னும் அவனே சூரியனையும் சந்திரனையும் (தன்) அதிகாரத்திற்குள் வைத்திருக்கின்றான்; (இவை) அனைத்தும் குறிப்பிட்ட காலத்திட்டப்படியே நடந்து வருகின்றன் அவனே (எல்லாக்) காரியத்தையும் நிர்வகிக்கின்றான் - நீங்கள் உங்கள் இறைவனைச் சந்திப்பதை உறுதி கொள்ளும் பொருட்டு, அவன் (இவ்வாறு தன்) வசனங்களை விளக்குகின்றான்.
அல்லாஹு அல்லஸீ ரஃப’அ அஸ்ஸமாவாதி பிகய்ரி ’அமதின் தரவ்னஹா ஸும்ம இஸ்தவா ’அலா அல்’அர்ஷி வஸக்கர அஷ்ஷம்ஸ வல்கமர குல்லுன் யஜ்ரீ லி'அஜலின் முஸம்மன் யுதப்பிரு அல்'அம்ர யுஃபஸ்ஸிலு அல்'ஆயாதி ல’அல்லகும் பிலிகா'இ ரப்பிகும் தூகினூன
ஹதீஸ் நூலகத்திலிருந்து
{ ٱللَّهُ ٱلَّذِي رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا } [2]
5436/ [1]- علي بن إبراهيم: يعني بغير اسطوانة.
5437/ [2]- ثم قال: حدثني أبي، عن الحسين بن خالد، عن أبي الحسن الرضا (عليه السلام)، قال: قلت له:
أخبرني عن قول الله عز و جل:{ وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ } [الذاريات: 7]. فقال: " هي محبوكة إلى الأرض " و شبك بين أصابعه.
فقلت كيف تكون محبوكة إلى الأرض، و الله يقول: { رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا }؟ فقال: " سبحان الله! أليس الله يقول: { بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا }؟ " فقلت: بلى. فقال (عليه السلام): " ثم عمد، و لكن لا ترونها ".
قلت: كيف ذلك، جعلني الله، فداك؟ قال: فبسط كفه اليسرى، ثم وضع اليمنى عليها، فقال: " هذه أرض الدنيا، و السماء الدنيا عليها فوقها قبة، و الأرض الثانية فوق السماء الدنيا، و السماء الثانية فوقها قبة، والأرض الثالثة فوق السماء الثانية، و السماء الثالثة فوقها قبة، و الأرض الرابعة فوق السماء الثالثة، و السماء الرابعة فوقها قبة، والأرض الخامسة فوق السماء الرابعة، و السماء الخامسة فوقها قبة، والأرض السادسة فوق السماء الخامسة، والسماء السادسة فوقها قبة، و الأرض السابعة فوق السماء السادسة، و السماء السابعة فوقها قبة، وعرش الرحمن تبارك و تعالى فوق السماء السابعة، و هو قوله عز و جل:{ خَلَقَ سَبْعَ سَمَٰوَٰتٍ } [الطلاق: 12] طباقا{ وَمِنَ ٱلأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ ٱلأَمْرُ بَيْنَهُنَّ } [الطلاق: 12] فأما صاحب الأمر فهو رسول الله (صلى الله عليه و آله)، و الوصي بعد رسول الله (صلى الله عليه و آله) قائم على وجه الأرض، فإنما يتنزل الأمر إليه من فوق السماء من بين السماوات و الأرضين ".
قلت: فما تحتنا إلا أرض واحدة؟ فقال: " ما تحتنا إلا أرض واحدة، و إن الست لهن فوقنا ".
5438/ [3]- العياشي: عن الحسين بن خالد، قال: قلت لأبي الحسن الرضا (عليه السلام): أخبرني عن قول الله:
{ وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ } [الذاريات: 7] قال: " محبوكة إلى الأرض " و شبك بين أصابعه.
فقلت: كيف تكون محبوكة إلى الأرض، و هو يقول: { رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا }؟ فقال: " سبحان الله! أليس يقول: { بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا }؟! ".
فقلت: بلى. فقال: " ثم عمد و لكن لا ترى ".
فقلت: كيف ذاك؟ فبسط كفه اليسرى ثم وضع اليمنى عليها، فقال: هذه الأرض الدنيا و السماء الدنيا عليها قبة ".
قوله تعالى: { ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ } سيأتي- إن شاء الله تعالى- معنى ذلك في سورة طه.