الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي · Al-Anbiyaa · Ayah 95
الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي
(ت 875 هـ)
(ت 875 هـ)
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
O Allah, ipakita Mo sa amin ang katotohanan bilang katotohanan at ipagkaloob ang pagsunod dito; ipakita Mo sa amin ang kamalian bilang kamalian at ipagkaloob ang pag-iwas dito.
O Allah, ibigay Mo sa aking kaluluwa ang kabanalan nito at dalisayin Mo ito; Ikaw ang pinakamahusay na naglilinis nito, Ikaw ang Tagapangalaga at Panginoon nito.
O Allah, Panginoon namin, ganapin Mo para sa amin ang aming liwanag at patawarin kami; tunay na Ikaw ay may kakayahan sa lahat ng bagay.
O Allah, gawin Mong mahal sa amin ang pananampalataya at pagandahin ito sa aming mga puso; gawin Mong kasuklam-suklam sa amin ang kawalan ng pananampalataya, kasamaan at pagsuway, at gawin Mo kaming kabilang sa mga matuwid na napapatnubayan.
O Allah, Tagapagbago ng mga puso, ibaling Mo ang aming mga puso sa pagsunod sa Iyo.
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].
“Walang karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo. Kaluwalhatian sa Iyo; tunay na ako ay kabilang sa mga nakagawa ng mali.” [Al-Anbiya 87]
Iyong pang-araw-araw na azkar, kahit walang internet. Libre.
Android · iPhone · iPad
* ص *: أبو البقاء: { وَتَقَطَّعُوۤاْ أَمْرَهُمْ } أي، في أمرهم، يريد أنه منصوب على إسقاط حرف الجر.
وقيل: عُدِّيَ بنفسه؛ لأنَّه بمعنى قطعوا، أي فرقوا، انتهى.
وقال البخاري: { أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً } ، أي: دينكم دينٌ واحد. انتهى.
وقرأ جمهور السبعة: «وحرام»، وقرأ حمزة والكسائي وحفص عن عاصم: «وحِرْم» ـــ بكسر الحاء وسكون الراء ـــ وهما مصدران بمعنى، فأَمَّا معنى الآية، فقالت فرقة: حَرَامٌ وحَرْمٌ معناه: جزم وحتم، فالمعنى: وحتم على قرية أهلكناها، أَنَّهم لا يرجعون إلى الدنيا فيتوبون ويستعتبون، بل هم صائرون إلى العقاب.
وقالت طائفة: حرام وحرم، أي: ممتنع.