التحرير والتنوير/ ابن عاشور · Al-Anbiyaa · Ayah 103
التحرير والتنوير/ ابن عاشور
(ت 1393 هـ)
(ت 1393 هـ)
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧". [الْأَنْبِيَاءِ - 87].
“Walang karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo. Kaluwalhatian sa Iyo; tunay na ako ay kabilang sa mga nakagawa ng mali.” [Al-Anbiya 87]
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨ ". [طه - 25-28].
“Panginoon ko, paluwagin Mo ang aking dibdib, pagaanin ang aking gawain at kalagan ang pagkabuhol sa aking dila upang maunawaan nila ang aking sinasabi.” [Ta Ha 25–28]
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
O Allah, gawing mabuti ang aming kahihinatnan sa lahat ng gawain at iligtas kami sa kahihiyan sa mundong ito at sa parusa sa kabilang buhay.
O Allah, Panginoon namin, ilayo Mo sa amin ang parusa ng Impiyerno; tunay na ang parusa nito ay hindi mahihiwalay.
O Allah, Panginoon namin, tunay na kami ay sumampalataya, kaya patawarin Mo ang aming mga kasalanan at iligtas kami sa parusa ng Apoy.
O Allah, hinihiling ko sa Iyo ang Paraiso at humihingi ako ng Iyong proteksiyon mula sa Apoy.
O Allah, Panginoon namin, ibigay Mo sa amin ang ipinangako Mo sa amin sa pamamagitan ng Iyong mga Sugo at huwag Mo kaming ipahiya sa Araw ng Pagkabuhay na Muli; tunay na hindi Mo sinisira ang pangako.
Iyong pang-araw-araw na azkar, kahit walang internet. Libre.
Android · iPhone · iPad
{ ويوم ينفخ في الصور ففزع من في السماوات ومن في الأرض إلا مَن شاء الله } النمل 87.والتلقي التعرض للشيء عند حلوله تعرض كرامة. والصيغة تشعر بتكلف لقائه وهو تكلف تهيؤ واستعداد.وجملة { هذا يومكم الذي كنتم توعدون } مقول لقول محذوف، أي يقولون لهم هذا يومكم الذي كنتم توعدون، تذكيراً لهم بما وُعدوا في الدنيا من الثواب، لئلا يحسبوا أن الموعود به يقع في يوم آخر. أي هذا يوم تعجيل وعدكم. والإشارة باسم إشارة القريب لتعيين اليوم وتمييزه بأنه اليوم الحاضر.وإضافة يوم إلى ضمير المخاطبين لإفادة اختصاصه بهم وكون فائدتهم حاصلة فيه كقول جرير ( يا أيها الراكب المزجي مطيته هذا زمَانُك إني قد خلا زمني ) أي هذا الزمن المختص بك، أي لتتصرف فيه.