خواطر محمد متولي الشعراوي · Al-Anbiyaa · Ayah 78
خواطر محمد متولي الشعراوي
(ت 1419 هـ)
(ت 1419 هـ)
"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٢٣". [الْأَعْرَافِ - 23].
“Panginoon namin, pinagkamalian namin ang aming mga sarili, at kung hindi Mo kami patatawarin at kaaawaan ay tiyak na mapapabilang kami sa mga talunan.” [Al-Araf 23]
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
O Allah, ipakita Mo sa amin ang katotohanan bilang katotohanan at ipagkaloob ang pagsunod dito; ipakita Mo sa amin ang kamalian bilang kamalian at ipagkaloob ang pag-iwas dito.
O Allah, ibigay Mo sa aking kaluluwa ang kabanalan nito at dalisayin Mo ito; Ikaw ang pinakamahusay na naglilinis nito, Ikaw ang Tagapangalaga at Panginoon nito.
O Allah, Panginoon namin, ganapin Mo para sa amin ang aming liwanag at patawarin kami; tunay na Ikaw ay may kakayahan sa lahat ng bagay.
O Allah, gawin Mong mahal sa amin ang pananampalataya at pagandahin ito sa aming mga puso; gawin Mong kasuklam-suklam sa amin ang kawalan ng pananampalataya, kasamaan at pagsuway, at gawin Mo kaming kabilang sa mga matuwid na napapatnubayan.
O Allah, Tagapagbago ng mga puso, ibaling Mo ang aming mga puso sa pagsunod sa Iyo.
Iyong pang-araw-araw na azkar, kahit walang internet. Libre.
Android · iPhone · iPad
فلما بلغت مقالته لأبيه سأله: ما الرِّفق بالفريقين؟ قال سليمان: نعطي الغنم لصاحب الزرع يستفيد من لبنها وأصوافها، ونعطي الأرض لصاحب الغنم يُصلحها حتى تعود كما كانت، ساعتها يأخذ صاحب الغنم غنمه، وصاحب الزرع زَرْعه. ومعنى { نَفَشَتْ.. } [الأنبياء: 78] نقول: نفش الشيء أي: أخذ حَجْماً فوق حَجْمه، كما لو أخذتَ مثلاً قطعة من الخبز أو البقسماط ووضعتَها في لبن أو ماء، تلاحظ أنها تنتفش ويزداد حجمها نقول: انتفشت، كما نقول لمن يأخذ حجماً أكثر من حجمه: " أنت نافش ريشك ". وقوله تعالى: { وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ } [الأنبياء: 78] أي مراقبين. يقول الحق سبحانه: { فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ وَكُلاًّ آتَيْنَا... }.