الدر المصون/السمين الحلبي · Al-Anbiyaa · Ayah 97
الدر المصون/السمين الحلبي
(ت 756 هـ)
(ت 756 هـ)
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
O Allah, Panginoon ko, bigyan Mo ako ng kakayahang pasalamatan ang biyayang ibinigay Mo sa akin at sa aking mga magulang, gumawa ng kabutihang Iyong kinalulugdan at isama ako sa Iyong awa sa Iyong mga matutuwid na lingkod.
O Allah, hinihiling ko sa Iyo ang kapatawaran, kagalingan at kaligtasan sa mundong ito at sa kabilang buhay.
O Allah, hinihiling ko sa Iyo ang patnubay, kabanalan, kalinisang-asal at kasapatan.
O Allah, hinihiling ko sa Iyo ang kaalamang kapaki-pakinabang, mabuting kabuhayan at gawaing tinatanggap.
O Allah, patawarin Mo ako, patnubayan, bigyan ng kabuhayan at kagalingan. Nagpapakupkop ako kay Allah laban sa hirap ng pagtayo sa Araw ng Pagkabuhay na Muli.
"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ٩٧ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ٩٨ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].
“Panginoon ko, nagpapakupkop ako sa Iyo laban sa mga udyok ng mga demonyo at nagpapakupkop ako sa Iyo, Panginoon ko, laban sa kanilang paglapit sa akin.” [Al-Muminun 97–98]
Iyong pang-araw-araw na azkar, kahit walang internet. Libre.
Android · iPhone · iPad
الخامس: أَنْ تكونَ " هي " مبتدأً، وخبرُه مضمرٌ، ويَتِمُّ الكلامُ حينئذٍ على " هي " ، ويُبْتَدأ بقوله " شاخصة أبصار ". والتقديرُ: فإذا هي بارزةٌ أي: الساعةُ بارزةٌ أو حاضرة، و " شاخصةٌ " خبرٌ مقدمٌ و " أبصارُ " مبتدأٌ مؤخرٌ. ذكره الثعلبي. وهو بعيدٌ جداً لتنافرِ التركيبِ، وهو التعقيدُ عند علماءِ البيان.
قوله: { يٰوَيْلَنَا } معمولٌ لقولٍ محذوفٍ، وفي هذا القولِ المحذوفِ وجهان، أحدُهما: أنَّه جوابُ " حتى إذا " كما تقدَّم. والثاني: في محلِّ نصبٍ على الحالِ من " الذين كفروا " ، قاله الزمخشري.