الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · Ayet 44

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
44 / 112
Kitap dili
Arapça
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Evet, onları da, atalarını da barındırdık. Nihayet ömür kendilerine (hiç bitmeyecek gibi) uzun geldi. Oysa onlar, bizim gelip (kâfirlere ait) araziyi çevresinden eksilteceğimizi görmezler mi? Şu halde, üstün gelen onlar mı?
Bel metta’nâ hâ'ülâ'i ve'âbâ'ehüm hattâ tâle ’aleyhimü el’umüru 'efelâ yeravne 'ennâ ne'tî el'erda nenkusuhâ min 'etrâfihâ 'efehümü elgâlibûne
ثم قال بل ما هم فيه من الحفظ والكلاءة إنما هو منا، لا من مانع يمنعهم من إهلاكنا، وما كلأناهم وآباءهم الماضين إلا تمتيعاً لهم بالحياة الدنيا وإمهالاً، كما متعنا غيرهم من الكفار وأمهلناهم { حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ } الأمد، وامتدت بهم أيام الروح والطمأنينة، فحسبوا أن لا يزالوا على ذلك لا يغلبون ولا ينزع عنهم ثوب أمنهم واستمتاعهم، وذلك طمع فارغ وأمد كاذب { أَفَلاَ يَرَوْنَ أَنَّا } ننقص أرض الكفر ودار الحرب، ونحذف أطرافها بتسليط المسلمين عليها وإظهارهم على أهلها وردّها دار إسلام. فإن قلت أي فائدة في قوله { نَأْتِى ٱلأرْضَ }؟ قلت فيه تصوير ما كان الله يجريه على أيدي المسلمين، وأن عساكرهم وسراياهم كانت تغزو أرض المشركين وتأتيها غالبة عليها، ناقصة من أطرافها.
Yukarı dön

Hadis kütüphanesinden

Hadis
Abu Huraira reported that Allah's Messenger (ﷺ) said that there was a person who used to walk with pride because of his thick hair and fine mantles. He was made to sink in the earth and he would go on sinking in the earth until the Last Hour would come.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2088 a In-book reference : Book 37, Hadith 80 USC-MSA web (English) reference : Book 24, Hadith 5203 (deprecated numbering scheme)

Hadisi ve kaynağını oku
A hadith like this is reported by another chain of narrators.

Günün duaları

"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ⁠ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ⁠ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].

“Rabbimiz! Sen bunları boş yere yaratmadın. Seni tesbih ederiz; bizi ateş azabından koru. Rabbimiz! Sen kimi ateşe sokarsan onu rezil etmişsindir; zalimlerin yardımcıları yoktur. Rabbimiz! Biz, Rabbinize iman edin diye imana çağıran bir davetçiyi işittik ve iman ettik. Rabbimiz! Günahlarımızı bağışla, kötülüklerimizi ört ve bizi iyilerle birlikte vefat ettir. Rabbimiz! Elçilerin aracılığıyla bize vaat ettiğini ver ve kıyamet günü bizi rezil etme. Şüphesiz sen sözünden dönmezsin.” [Âl-i İmrân 191–194].

رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَجَهْلِي وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي كُلِّهِ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطَايَايَ وَعَمْدِي وَجَهْلِي وَهَزْلِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
Rabbim! Hatamı, bilgisizliğimi, bütün işlerimdeki aşırılığımı ve Senin benden daha iyi bildiğin şeyleri bağışla. Allah’ım! Hatalarımı, bilerek yaptıklarımı, bilgisizliğimi ve şaka yollu yaptıklarımı bağışla; bunların hepsi bende vardır. Allah’ım! Önceden yaptıklarımı ve sonra yaptıklarımı, gizlediklerimi ve açıkladıklarımı bağışla. Öne alan da Sensin, geriye bırakan da Sensin ve Sen her şeye gücü yetensin.

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

Allah’ım! Bütün işlerimizin sonunu güzel eyle; bizi dünya rezilliğinden ve ahiret azabından koru.

Allah’ım! Rabbimiz, cehennem azabını bizden uzaklaştır; onun azabı sürekli bir azaptır.

Allah’ım! Rabbimiz! Biz iman ettik; günahlarımızı bağışla ve bizi ateş azabından koru.

Allah’ım! Senden cenneti ister, ateşten sana sığınırım.

Allah’ım! Rabbimiz! Elçilerin aracılığıyla bize vaat ettiğini ver ve kıyamet günü bizi rezil etme. Şüphesiz sen sözünden dönmezsin.