قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ قُلِ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ لَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ نَفۡعٗا وَلَا ضَرّٗاۚ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُ أَمۡ هَلۡ تَسۡتَوِي ٱلظُّلُمَٰتُ وَٱلنُّورُۗ أَمۡ جَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُواْ كَخَلۡقِهِۦ فَتَشَٰبَهَ ٱلۡخَلۡقُ عَلَيۡهِمۡۚ قُلِ ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُوَ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّٰرُ ١٦
(Resûlüm!) De ki: "Göklerin ve yerin Rabbi kimdir?" De ki: "Allah'tır." O halde de ki: "O'nu bırakıp da kendilerine fayda ya da zarar verme gücüne sahip olmayan dostlar mı edindiniz?" De ki: "Körle gören bir olur mu hiç? Ya da karanlıklarla aydınlık eşit olur mu?" Yoksa O'nun yarattığı gibi yaratan ortaklar buldular da bu yaratma onlarca birbirine benzer mi göründü? De ki: Allah her şeyi yaratandır. Ve O, birdir, karşı durulamaz güç sahibidir.
Kul men rabbü essemâvâti vel'erdı kuli allâhü kul 'efettehaztüm min dûnihi 'evliyâ'e lâ yemlikûne li'enfüsihim nef’an velâ darran kul hel yestevî el'a’mâ velbesîru 'em hel testevî ezzulümâtü vennûru 'em ca’alû lillâhi şürakâ'e halekû kehalkıhi feteşâbehe elhalku ’aleyhim kuli allâhü hâliku külli şey'in vehüve elvâhidü elkahhâru
يستمر التحدي في قوله سبحانه:{ وَإِن يَسْلُبْهُمُ ٱلذُّبَابُ شَيْئاً لاَّ يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ ٱلطَّالِبُ وَٱلْمَطْلُوبُ } [الحج: 73]. أي: لو أخذ الذباب بساقه الرفيعة شيئاً مِمَّا يملكون لَمَا استطاعوا أن يستخلصوه منه. وهكذا يتضح أن الحق سبحانه وحده هو الخالق لكُلِّ شيء وتلزم عبادته وحده لا شريكَ له وهو جَلَّ وعَلا المتفرِّد بالربوبية والألوهية وهو القهار المتكبر والغالب على أمره أبداً، فكيف يكون مَنْ دونه مساوياً له؟ لذلك لا شريك له أبداً. ويقول سبحانه من بعد ذلك: { أَنَزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً... }.