وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنۡ حَقَّتۡ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٧١
O küfredenler, bölük halinde cehenneme sürülür. Nihayet oraya geldikleri zaman kapıları açılır, bekçileri onlara: Size, içinizden Rabbinizin âyetlerini okuyan ve bugüne kavuşacağınızı ihtar eden peygamberler gelmedi mi? derler. "Evet geldi" derler ama, azap sözü kâfirlerin üzerine hak olmuştur.
Vesîka ellezîne keferû 'ilâ cehenneme zümeran hattâ 'izâ câ'ûhâ fütihat 'ebvâbühâ vekâle lehüm hazenetühâ 'elem ye'tiküm rusülün minküm yetlûne ’aleyküm 'âyâti rabbiküm veyünzirûneküm likâ'e yevmiküm hâzâ kâlû belâ velâkin hakkat kelimetü el’azâbi ’alâ elkâfirîne
قوله: " حتى إذا " تقدَّمَ الكلامُ في حتى الداخلةِ على " إذا " غيرَ مرةٍ. وجوابُ " إذا " قوله: " فُتِحت " وتقدَّم خلافُ القراء في التشديد والتخفيف في سورة الأنعام. وقرأ ابن هرمز " ألم تَأْتِكم " بتاء التأنيث الجمعِ. و " منكم " صفةٌ لـ " رسل " أو متعلِّق بالإِتيان، و " يَتْلون " صفةٌ أخرى، و " خالدين " في الموضعَيْن حالٌ مقدرةٌ.