تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Az-Zumar · Ayet 38

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

Sure
Az-Zumar
Ayet
38 / 75
Kitap dili
Arapça
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ
Andolsun ki onlara: Gökleri ve yeri kim yarattı? diye sorsan, elbette "Allah'tır" derler. De ki: Öyleyse bana söyler misiniz? Allah bana bir zarar vermek isterse, Allah'ı bırakıp da taptıklarınız, O'nun verdiği zararı giderebilir mi? Yahut Allah, bana bir rahmet dilerse, onlar O'nun bu rahmetini önleyebilirler mi? De ki: Bana Allah yeter. Tevekkül edenler, ancak O'na güvenip dayanırlar.
Vele'in se'eltehüm men haleka essemâvâti vel'erda leyekûlünne allâhü kul 'efera'eytüm mâ ted’ûne min dûni allâhi 'in 'erâdeniye allâhü bidurrin hel hünne kâşifâtü durrihi 'ev 'erâdenî birahmetin hel hünne mümsikâtü rahmetihi kul hasbiye allâhü ’aleyhi yetevekkelü elmütevekkilûne
{ قُلْ أَفَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ... } يعني أوثانهم الآية يقول لا يقدرن أن يكشفن ضرا ولا يمسكن رحمة { وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلأَرْضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ } أي فكيف تعبدون الأوثان من دونه وأنتم تعلمون أنه هو الذي خلق السماوات والأرض { قُلْ يٰقَوْمِ ٱعْمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُـمْ } أي على شرككم { إِنِّي عَامِلٌ } على ما أنا عليه من الهدى { فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ } وهذا وعيد { مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ } يعني النفخة الأولى التي يهلك بها كفار آخر هذه الأمة { وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ } في الآخرة.
Yukarı dön