تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي · Al-Anbiyaa · Ayet 78

تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي

(ت 597 هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
78 / 112
Kitap dili
Arapça
وَدَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ إِذۡ يَحۡكُمَانِ فِي ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِيهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَٰهِدِينَ
Davud ve Süleyman'ı da (an). Bir zaman, bir ekin konusunda hüküm veriyorlardı: bir gurup insanın koyun sürüsü, geceleyin başıboş bir vaziyette bu ekinin içine dağılıp ziyan vermişti. Biz onların hükmünü görüp bilmekte idik.
Vedâvûde vesüleymâne 'iz yehkümâni fî elharsi 'iz nefeşet fîhi ganemü elkavmi vekünnâ lihukmihim şâhidîne
نفشت رعت ليلا
Yukarı dön