البرهان في تفسير القرآن/ هاشم الحسيني البحراني · Al-Anbiyaa · Ayet 44

البرهان في تفسير القرآن/ هاشم الحسيني البحراني

(ت 1107هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
44 / 112
Kitap dili
Arapça
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Evet, onları da, atalarını da barındırdık. Nihayet ömür kendilerine (hiç bitmeyecek gibi) uzun geldi. Oysa onlar, bizim gelip (kâfirlere ait) araziyi çevresinden eksilteceğimizi görmezler mi? Şu halde, üstün gelen onlar mı?
Bel metta’nâ hâ'ülâ'i ve'âbâ'ehüm hattâ tâle ’aleyhimü el’umüru 'efelâ yeravne 'ennâ ne'tî el'erda nenkusuhâ min 'etrâfihâ 'efehümü elgâlibûne
قوله تعالى:
{ أَفَلاَ يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي ٱلأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَآ } [44]
تقدمت الروايات في معنى الآية في سورة الرعد.
Yukarı dön