الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · Ayah 64

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

Surah
Al-Anbiyaa
Ayah
64 / 112
Èdè ìwé
Lárúbáwá
فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
So they turned to themselves and said, "Surely ye are the ones in the wrong!"
faraja‘uu ʼilaa ʼanfusihim fakaaluu ʼinnakum ʼantumu assaalimuuna
فلما ألقمهم الحجر وأخذ بمخانقهم، رجعوا إلى أنفسهم فقالوا أنتم الظالمون على الحقيقة، لا من ظلمتموه حين قلتم من فعل هذا بآلهتنا إنه لمن الظالمين.
Padà sókè

Láti àkójọpọ̀ Hadith

Hadith
Narrated Anas bin Malik: A group of eight men from the tribe of 'Ukil came to the Prophet (ﷺ) and then they found the climate of Medina unsuitable for them. So, they said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! Provide us with some milk." Allah's Apostle said, "I recommend that you should join the herd of camels." So they went and drank the urine and the milk of the camels (as a medicine) till they became healthy and fat. Then they killed the shepherd and drove away the camels, and they became unbelievers after whey were Muslims. When the Prophet (ﷺ) was informed by a shouter for help, he sent some men in their pursuit, and before the sun rose high, they were brought, and he had their hands and feet cut off. Then he ordered for nails which were heated and passed over their eyes, and whey were left in the Harra (i.e. rocky land in Medina). They asked for water, and nobody provided them with water till they died (Abu Qilaba, a sub-narrator said, "They committed murder and theft and fought against Allah and His Apostle, and spread evil in the land.")

Àdúrà òní

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

O Allah, jẹ́ kí a wà láàyè gẹ́gẹ́ bí Mùsùlùmí, kí O sì gba ẹ̀mí wa gẹ́gẹ́ bí Mùsùlùmí, kí O sì darapọ̀ mọ́ wa pẹ̀lú àwọn olódodo.

O Allah, ṣe ètò ìtọ́sọ́nà tó tọ́ fún ìjọ yìí, èyí tí a ó fi bọlá fún àwọn tí ó ń ṣègbọràn sí Ọ, kí a sì tẹ àwọn tí ó ń ṣàìgbọràn sí Ọ sílẹ̀, kí a pàṣẹ ohun rere, kí a sì kọ ohun búburú.

O Allah, fi ọlá, àlàáfíà àti ìbùkún fún ẹrú àti Ojíṣẹ́ Rẹ Muhammad, àti gbogbo àwọn ará ilé rẹ̀ àti àwọn alábàákẹ́gbẹ́ rẹ̀.

"رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 109].

“Olúwa wa, a ti gbàgbọ́; nítorí náà dárí jì wá, kí O sì ṣàánú wa. Ìwọ ni ẹni tó dára jùlọ nínú àwọn aláàánú.” [Al-Mu’minun 23:109]

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
O Allah, Olúwa àwọn ọ̀run, Olúwa ilẹ̀ àti Olúwa Ìtẹ́ Ńlá, Olúwa wa àti Olúwa ohun gbogbo, Ẹni tí ó ń ya irúgbìn àti hóró, Olùsọ̀kalẹ̀ Tawrah, Injīl àti Al-Furqān, mo ń wá ààbò lọ́dọ̀ Rẹ kúrò nínú ibi gbogbo ohun tí O dì mú ní iwájú orí rẹ̀. O Allah, Iwọ ni Àkọ́kọ́, kò sí ohun kan ṣáájú Rẹ; Iwọ ni Ìkẹyìn, kò sí ohun kan lẹ́yìn Rẹ; Iwọ ni Al-Ẓāhir, kò sí ohun kan lókè Rẹ; Iwọ ni Al-Bāṭin, kò sí ohun kan tí ó sún mọ́ ju Ọ lọ. San gbèsè wa, kí O sì mú wa kúrò nínú òṣì.