تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · Ayə 89

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
89 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
(Ya Rəsulum!) Zəkəriyyanı da (yada sal)! Bir vaxt o: “Ey Rəbbim! Məni tək (kimsəsiz, varissiz) buraxma. Sən varislərin ən yaxşısısan! (Bütün məxluqat yox olar, ancaq Sən qalarsan!)” – deyə yalvarıb Rəbbinə dua etmişdi.
Vazakariyyaa 'iz naadaa rabbahu rabbi laa tazarnii fardan va'anta xayru alvaarisiina
في رواية علي بن إبراهيم في قوله: { وزكريا إذ نادى ربه رب لا تذرني فرداً وأنت خير الوارثين فاستجبنا له ووهبنا له يحيى وأصلحنا له زوجه } [89-90] قال: كانت لا تحيض فحاضت وقوله: { ويدعوننا رغباً ورهباً } قال: راغبين راهبين.
Yuxarı qayıt