تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · Ayə 90

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
90 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
Biz (Zəkəriyyanın) duasını qəbul buyurduq, ona Yəhyanı bəxş etdik və zövcəsini (doğmağa) qabil bir hala gətirdik. Onlar xeyirli işlər görməyə tələsər (yaxşı əməllər etməkdə bir-birini ötməyə çalışar), ümid və qorxu ilə (rəhmətimizə ümid bəsləyib əzabımızdan qorxaraq) Bizə ibadət edirdilər. Onlar Bizə müt’i idilər.
Fastacabnaa lahu vavahabnaa lahu yahyaa va'aslahnaa lahu zavcahu 'innahum kaanuu yusaari’uuna fii alxayraati vayad’uunanaa rağaban varahaban vakaanuu lanaa xaaşi’iina
في رواية علي بن إبراهيم في قوله: { وزكريا إذ نادى ربه رب لا تذرني فرداً وأنت خير الوارثين فاستجبنا له ووهبنا له يحيى وأصلحنا له زوجه } [89-90] قال: كانت لا تحيض فحاضت وقوله: { ويدعوننا رغباً ورهباً } قال: راغبين راهبين.
Yuxarı qayıt