تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · Aya 90

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

Sura
Al-Anbiyaa
Aya
90 / 112
Lugha ya kitabu
Kiarabu
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
Basi tukamwitikia, na tukampa Yahya na tukamponyeshea mkewe. Hakika wao walikuwa wepesi wa kutenda mema, na wakituomba kwa shauku na khofu. Nao walikuwa wakitunyenyekea.
Fastajabnaa lahu wawahabnaa lahu yahyaa wa'aslahnaa lahu zawjahu 'innahum kaanuu yusaari’uuna fii alkhayraati wayad’uunanaa raghaban warahaban wakaanuu lanaa khaashi’iina
في رواية علي بن إبراهيم في قوله: { وزكريا إذ نادى ربه رب لا تذرني فرداً وأنت خير الوارثين فاستجبنا له ووهبنا له يحيى وأصلحنا له زوجه } [89-90] قال: كانت لا تحيض فحاضت وقوله: { ويدعوننا رغباً ورهباً } قال: راغبين راهبين.
Rudi juu