تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي · Al-Anbiyaa · Ayə 87

تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي

(ت161هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
87 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Zün-Nunu (balıq sahibi Yunisi) da xatırla! Bir zaman o (küfr etməkdə həddi aşmış ümmətinə qarşı) qəzəblənərək çıxıb getmiş və (Bizə xoş gəlməyən bu səbirsizliyinə görə) onu möhnətə düçar etməyəcəyimizi (gücümüz, yaxud hokmümüzün ona yetməyəcəyini) güman etmişdi. Amma sonra qaranlıqlar içində (balığın qarnında; gecənin, yaxud dənizin zülmətində): “(Pərvərdigara!) Səndən başqa heç bir tanrı yoxdur. Sən paksan, müqəddəssən! Mən isə, həqiqətən, zalımlardan olmuşam (əmrinə qarşı çıxaraq özümə zülm eləmişəm)”,-deyib dua etmişdi.
Vazaa annuuni 'iz zahaba muğaadiban fazanna 'an lan naqdira ’alayhi fanaadaa fii azzulumaati 'an laa 'ilaaha 'illaa 'anta subhaanaka 'innii kuntu mina azzaalimiina
647: 22: 3- سفين عن إسمعيل بن عبد الملك عن سعيد بن جبير في قوله { إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ } قال، ذهب مغاضباً لربه. [الآية 87].
Yuxarı qayıt