تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي · Al-Anbiyaa · آیه 87

تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي

(ت161هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
87 / 112
زبان کتاب
عربی
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
و ذاالنون ( يونس) را (به ياد آور) در آن هنگام كه خشمگين (از ميان قوم خود) رفت; و چنين مى‏پنداشت كه ما بر او تنگ نخواهيم گرفت; (اما موقعى كه در كام نهنگ فرو رفت،) در آن ظلمتها(ى متراكم) صدا زد: «(خداوندا!) جز تو معبودى نيست! منزهى تو! من از ستمكاران بودم! »
وَذَ نُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغَادِبَنْ فَظَنَّ اَنْ لَ نَّقْدِرَ عَلَیْهِ فَنَادَا فِ ظُّلُمَاتِ اَنْ لَا اِلَاهَ اِلَّا اَنْتَ سُبْحَانَکَ اِنِّی کُنْتُ مِنَ ظَّالِمِینْ
647: 22: 3- سفين عن إسمعيل بن عبد الملك عن سعيد بن جبير في قوله { إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ } قال، ذهب مغاضباً لربه. [الآية 87].
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
It is reported on the authority of Hasan: Jundab b. 'Abdullah al-Bajali narrated this hadith in this mosque which we can neither forget and at the same time we have no apprehension that Jundab could attribute a lie to the Messenger of Allah (ﷺ). He (the Holy Prophet) observed: A person belonging to the people of the past suffered from a boil, and then the rest of the hadith was narrated.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 113 b In-book reference : Book 1, Hadith 215 USC-MSA web (English) reference : Book 1, Hadith 208 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع
It has been narrated on the authority of Ibn 'Abbas that the messenger of Allah (ﷺ) said: One who found in his Amir something which he disliked should hold his patience, for one who separated from the main body of the Muslims even to the extent of a handspan and then he died would die the death of one belonging to the days of Jahiliyya.

دعاهای امروز

"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].

"به من رنج رسیده است و تو مهربان‌ترین مهربانانی.". [انبیاء - ۸۳].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ.
خداوندا، از خشمت به خشنودی‌ات و از کیفرت به عافیتت پناه می‌برم و از تو به خودت پناه می‌برم. نمی‌توانم ستایش تو را برشمارم؛ تو چنان هستی که خود را ستوده‌ای.

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا فِتۡنَةٗ لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ وَنَجِّنَا بِرَحۡمَتِكَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [يُونُسُ - 85-86].

«پروردگارا! ما را وسیلهٔ آزمایش برای قوم ستمگر قرار مده و با رحمت خود از قوم کافر نجاتمان ده.» [یونس ۸۵–۸۶].