مقاتل بن سليمان/ مقاتل بن سليمان · Al-Anbiyaa · آیه 46

مقاتل بن سليمان/ مقاتل بن سليمان

(ت 150 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
46 / 112
زبان کتاب
عربی
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
If but a breath of the Wrath of thy Lord do touch them, they will then say, "Woe to us! we did wrong indeed!"
وَلَءِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَتُنْ مِنْ عَذَابِ رَبِّکَ لَیَقُولُنَّ یَا وَیْلَنَا اِنَّا کُنَّا ظَالِمِینْ
{ قُلْ } لكفار مكة: { إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلْوَحْيِ } بما فى القرآن من الوعيد، { وَلاَ يَسْمَعُ } يا محمد { ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ } هذا مثل ضربه الله، عز وجل، للكافر يقول: إن الأصم إذا ناديته لم يسمع، فكذلك الكافر لا يسمع الوعيد والهدى { إِذَا مَا يُنذَرُونَ } [آية: 45].
{ وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ } يقول: ولئن أصابتهم عقوبة { مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يٰويْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ } [آية: 46].
{ وَنَضَعُ } الأعمال فى { ٱلْمَوَازِينَ ٱلْقِسْطَ } يعنى العدل { لِيَوْمِ ٱلْقِيَامَةِ } فجبريل، عليه السلام، يلى موازين أعمال بنى آدم { فَلاَ تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً } يقول: لا ينقصون شيئاً من أعمالهم { وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ } يعنى وزن حبة { مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا } يعنى جئنا بها، بالحبة { وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ } [آية: 47] يقول سبحانه: وكفى بنا من سرعة الحساب.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated `Aisha: (The wife of the Prophet) Allah's Messenger (ﷺ) said, "Don't you see that when your people built the Ka`ba, they did not build it on all Abraham's foundations?" I said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! Why don't you rebuild it on Abraham's foundations?" He said, "Were your people not so close to (the period of Heathenism, i.e. the Period between their being Muslims and being infidels), I would do so." The sub-narrator, `Abdullah bin `Umar said, "Aisha had surely heard Allah's Messenger (ﷺ) saying that, for I do not think that Allah's Messenger (ﷺ) left touching the two corners of the Ka`ba facing Al-Hijr except because the Ka`ba was not built on all Abraham's foundations."

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَهْدِ الْبَلَاءِ وَدَرَكِ الشَّقَاءِ وَسُوءِ الْقَضَاءِ وَشَمَاتَةِ الْأَعْدَاءِ.
خداوندا، از سختی بلا، رسیدن بدبختی، بدی تقدیر و شماتت دشمنان به تو پناه می‌برم.

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

پروردگارا من بر خود ستم کردم، پس مرا بیامرز. [قصص، ۱۶]

پروردگارا به پاس نعمتی که به من دادی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود. [قصص، ۱۷]

پروردگارا من به هر خیری که برایم نازل کنی نیازمندم. [قصص، ۲۴]

پروردگارا سینه‌ام را گشاده کن (۲۵)، کارم را برایم آسان گردان (۲۶) و گره از زبانم بگشا (۲۷) تا سخنم را بفهمند (۲۸). [طه، ۲۵–۲۸]

"رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 8].

پروردگارا پس از آنکه ما را هدایت کردی دل‌هایمان را منحرف مکن و از جانب خود رحمتی به ما ببخش؛ همانا تو بسیار بخشنده‌ای. [آل عمران، ۸]