تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي · Al-Anbiyaa · آیه 74

تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي

(ت القرن 14 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
74 / 112
زبان کتاب
عربی
وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ
And to Lut, too, We gave Judgment and Knowledge, and We saved him from the town which practised abominations: truly they were a people given to Evil, a rebellious people.
وَلُوطَنْ آتَیْنَاهُ حُکْمَ وَعِلْمَنْ وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ لْقَرْیَتِ لَّتِی کَانَتْ تَعْمَلُ لْخَبَاءِثَ اِنَّهُمْ کَانُو قَوْمَ سَوْءِنْ فَاسِقِینْ
{ وَلُوطاً } عطف على كلاًّ او على مفعول جعلناهم عطف المفرد، او منصوب من باب الاشتغال، والجملة معطوفة على جملة كلاًّ جعلنا صالحين { آتَيْنَاهُ حُكْماً } حكمةً عمليّة { وَعِلْماً } تنكير الحكم والعلم للاشارة الى انّ ما اتاه كان يسيراً من كثيرٍ { وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعْمَلُ ٱلْخَبَائِثَ } فى اسناد عمل الخبائث الى القرية مجازٌ عقلىٌّ او فى اطلاق القرية على اهلها مجاز لغوىّ، او هو مجاز فى الحذف { إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْمَ سَوْءٍ } بفتح السّين اسم من المساءة، واضافة القوم اليه للاشعار بالمبالغة فى مساءتهم كأنّهم صاروا قوماً له ومنتسبين اليه { فَاسِقِينَ وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَآ } فى دار رحمتنا او فى رحمتنا الّتى هى الولاية بان حقّقناه بها { إِنَّهُ مِنَ ٱلصَّالِحِينَ } المستعدّين لذلك فلم يكن فعلنا جزافاً من غير سببٍ.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Az-Zuhri: `Urwa bin Az-Zubair said that he asked `Aisha about the meaning of the Qur'anic Verse:-- "And if you fear that you will not deal fairly with the orphan girls then marry (other) women of your choice." (4.2-3) Aisha said, "It is about a female orphan under the guardianship of her guardian who is inclined towards her because of her beauty and wealth, and likes to marry her with a Mahr less than what is given to women of her standard. So they (i.e. guardians) were forbidden to marry the orphans unless they paid them a full appropriate Mahr (otherwise) they were ordered to marry other women instead of them. Later on the people asked Allah's Messenger (ﷺ) about it. So Allah revealed the following Verse:-- "They ask your instruction (O Muhammad!) regarding women. Say: Allah instructs you regarding them..." (4.127) and in this Verse Allah indicated that if the orphan girl was beautiful and wealthy, her guardian would have the desire to marry her without giving her an appropriate Mahr equal to what her peers could get, but if she was undesirable for lack of beauty or wealth, then he would not marry her, but seek to marry some other woman instead of her. So, since he did not marry her when he had no inclination towards her, he had not the right to marry her when he had an interest in her, unless he treated her justly by giving her a full Mahr and securing all her rights.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ.
خداوندا، تسلیم تو شدم و به تو ایمان آوردم و بر تو توکل کردم و به سوی تو بازگشتم و به یاری تو به بحث برخاستم. خداوندا، به عزت تو که معبودی جز تو نیست پناه می‌برم از اینکه مرا گمراه سازی؛ تو زنده‌ای که نمی‌میری و جن و انسان می‌میرند.

"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ⁠ ". [التَّوْبَةُ - 129].

الله مرا کافی است؛ هیچ معبودی جز او نیست، بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است. [توبه، ۱۲۹]

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

من بر الله، پروردگار خود و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه اختیارش در دست اوست؛ بی‌گمان پروردگار من بر راه راست است. [هود، ۵۶]