تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · آیه 95

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
95 / 112
زبان کتاب
عربی
وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
But there is a ban on any population which We have destroyed: that they shall not return,
وَحَرَامُنْ عَلَا قَرْیَتِنْ اَهْلَکْنَاهَا اَنَّهُمْ لَا یَرْجِعُونْ
{ إِنَّ هَـٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً } قال قتادة أي دينكم دينا واحدا قال محمد من قرأ { أُمَّتُكُمْ } بالرفع ونصب أمة واحدة فأمتكم رفع خبر هذه ونصب أمة لمجيء النكرة بعد تمام الكلام هذا قول أبي عبيدة.
{ وَتَقَطَّعُوۤاْ أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ } يعني أهل الكتاب أي فرقوا دينهم الذي أمروا به يعني الإسلام فدخلوا في غيره.
{ فَلاَ كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ } لعمله { وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ } نحسب حسناته ل حتى يجزى بها الجنة قال محمد تقول العرب غفرانك لاكفرانك المعنى لا نجحد.
{ وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَآ } أي واجب عليها { أَنَّهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ } قال الحسن المعنى أنهم لا يتوبون ولا يرجعون عن كفرهم وتقرأ أيضا { وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ }.
قال محمد حرم وحرام عند أهل اللغة بمعنى واحد أي واجب قال الشاعر: ( فإن حراما لا أرى الدهر باكيا ) ( على شجوه إلا بكيت على عمرو )
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated `Amr: My father saw `Amr bin Abi Hasan asking `Abdullah bin Zaid about the ablution of the Prophet. `Abdullah bin Zaid asked for earthenware pot containing water and in front of them performed ablution like that of the Prophet (ﷺ) . He poured water from the pot over his hand and washed his hands thrice and then he put his hands in the pot and rinsed his mouth and washed his nose by putting water in it and then blowing it out with three handfuls of water. Again he put his hand in the water and washed his face thrice and washed his forearms up to the elbows twice; and then put his hands in the water and then passed them over his head by bringing them to the front and then to the rear of the head once, and then he washed his feet up to the ankles.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ.
خداوندا، از شر آنچه کرده‌ام و از شر آنچه نکرده‌ام به تو پناه می‌برم.

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

خدایا پروردگارا به من توفیق بده نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را می‌پسندی و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن.

خدایا از تو گذشت، عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.

خدایا از تو هدایت، تقوا، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.

خدایا از تو دانش سودمند، روزی پاک و عمل پذیرفته‌شده می‌خواهم.

خدایا مرا بیامرز، هدایتم کن، روزی و عافیت بده. از تنگی جایگاه در روز قیامت به الله پناه می‌برم.

"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 201].

پروردگارا در دنیا به ما نیکی و در آخرت نیکی عطا کن و ما را از عذاب آتش نگاه دار. [بقره، ۲۰۱]