تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · آیه 95

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
95 / 112
زبان کتاب
عربی
وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
و حرام است بر شهرها و آباديهايى كه (بر اثر گناه) نابودشان كرديم (كه به دنيا بازگردند;) آنها هرگز باز نخواهند گشت!
وَحَرَامُنْ عَلَا قَرْیَتِنْ اَهْلَکْنَاهَا اَنَّهُمْ لَا یَرْجِعُونْ
{ إِنَّ هَـٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً } قال قتادة أي دينكم دينا واحدا قال محمد من قرأ { أُمَّتُكُمْ } بالرفع ونصب أمة واحدة فأمتكم رفع خبر هذه ونصب أمة لمجيء النكرة بعد تمام الكلام هذا قول أبي عبيدة.
{ وَتَقَطَّعُوۤاْ أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ } يعني أهل الكتاب أي فرقوا دينهم الذي أمروا به يعني الإسلام فدخلوا في غيره.
{ فَلاَ كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ } لعمله { وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ } نحسب حسناته ل حتى يجزى بها الجنة قال محمد تقول العرب غفرانك لاكفرانك المعنى لا نجحد.
{ وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَآ } أي واجب عليها { أَنَّهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ } قال الحسن المعنى أنهم لا يتوبون ولا يرجعون عن كفرهم وتقرأ أيضا { وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ }.
قال محمد حرم وحرام عند أهل اللغة بمعنى واحد أي واجب قال الشاعر: ( فإن حراما لا أرى الدهر باكيا ) ( على شجوه إلا بكيت على عمرو )
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Al-Faḍl bin Sahl narrated to me, he said, I asked Mu’allā ar-Rāzī about Muhammad bin Sa’īd whom Abbād transmitted from, so he informed me about what Īsā bin Yūnus said: ‘I was at his door and Sufyān was with [Muhammad bin Sa’īd], then when he came out I asked [Sufyān] about him. So he informed me that he was a liar.’
Narrated `Aisha: The hand of a thief was not cut off during the lifetime of the Prophet (ﷺ) except for stealing something equal to a shield in value.

دعاهای امروز

"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].

«پروردگارا، روزی که حساب برپا می‌شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز.» [سوره ابراهیم، ۴۱].

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

"پروردگارا، من بر خود ستم کردم؛ پس مرا بیامرز.". [قصص - ۱۶].

"پروردگارا، به پاس نعمتی که به من ارزانی داشتی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود.". [قصص - ۱۷].

"پروردگارا، من به هر خیری که بر من نازل فرمایی نیازمندم.". [قصص - ۲۴].

"پروردگارا، سینه‌ام را گشاده گردان و کارم را برایم آسان کن و گره از زبانم بگشای تا سخنم را بفهمند.". [طه - ۲۵-۲۸].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.

خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.

خدایا! پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.

خدایا! از تو بهشت می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌جویم.

خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.