وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ وَٱلنَّصَٰرَىٰ نَحۡنُ أَبۡنَٰٓؤُاْ ٱللَّهِ وَأَحِبَّٰٓؤُهُۥۚ قُلۡ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُمۖ بَلۡ أَنتُم بَشَرٞ مِّمَّنۡ خَلَقَۚ يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۖ وَإِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ ١٨
يهود و نصارى گفتند: «ما، فرزندان خدا و دوستان (خاص) او هستيم.» بگو: «پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات مىكند؟! بلكه شما هم بشرى هستيد از مخلوقاتى كه آفريده; هر كس را بخواهد (و شايسته بداند)، مىبخشد; و هر كس را بخواهد (و مستحق بداند)، مجازات مىكند; و حكومت آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست، از آن اوست; و بازگشت همه موجودات، به سوى اوست.»
وَقَالَتِ لْیَهُودُ وَنَّصَارَا نَحْنُ اَبْنَاءُ لَّاهِ وَاَحِبَّاءُهُو قُلْ فَلِمَ یُعَذِّبُکُمْ بِذُنُوبِکُمْ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرُ مِّمَّنْ خَلَقَ یَغْفِرُ لِمَ یَشَاءُ وَیُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ وَلِلَّاهِ مُلْکُ سَّمَاوَاتِ وَلْاَرْدِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَاِلَیْهِ لْمَصِیرْ
قوله تعالى: { قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم } ، يريد إن كان الأمر كما زعمتم أنكم أبناؤه وأحباؤه فإن الأب لا يعذب ولده، والحبيب لا يعذب حبيبه، وأنتم مقرون بأنه معذبكم؟ وقيل: فلم يعذبكم، أي: لِمَ عذّب من قبلكم بذنوبكم فمسخهم قردة وخنازير؟ { بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ } ، كسائر بني آدم مجزيون بالإساءة والإحسان، { يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ } فضلاً، { وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ } عدلاً، { وَللَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ }.