تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیه 8

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
8 / 112
زبان کتاب
عربی
وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدٗا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ
آنان را پيكرهايى كه غذا نخورند قرار نداديم! عمر جاويدان هم نداشتند!
وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَدَ لَّا یَءْکُلُونَ طَّعَامَ وَمَا کَانُو خَالِدِینْ
{ وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ } ولا يموتون فنجعلك كذلك ردٌ لقولهم{ هَلْ هَـٰذَآ إِلاَّ بَشَرٌ } الآية [الأنبياء: 3] أو ما جعلناهم جسداً إلا ليأكلوا للطعام فلذلك خلقناك جسداً مثلهم، جسداً: هو المُجَسدُ الذي فيه روح ويأكل ويشرب، أو ما لا يأكل ولا يشرب.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Ibn `Umar: The Prophet (ﷺ) burnt the date-palm trees of Bani An-Nadir. Hassan bin Thabit said the following poetic Verses about this event:-- "the terrible burning of Al-Buwaira Has been received indifferently By the nobles of Bani Luai (The masters and nobles of Quraish)." Abu Sufyan bin Al-Harith (i.e. the Prophet's cousin who was still a disbeliever then) replied to Hassan, saying in poetic verses:-- "May Allah bless that burning And set all its (i.e. Medina's) Parts on burning fire. You will see who is far from it (i.e. Al-Buwaira) And which of our lands will be Harmed by it (i.e. the burning of Al- Buwaira).

دعاهای امروز

"رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا⁠ ". [طه - 114].

«پروردگارا، دانشم را افزون کن.» [سوره طه، ۱۱۴].

"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 87].

"معبودی جز تو نیست؛ تو منزّهی، به‌راستی من از ستمکاران بودم.". [انبیاء - ۸۷].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست را می‌خواهم و از تو موجبات رحمت و اسباب آمرزشت را می‌خواهم و از تو سپاس نعمتت و عبادت نیکویت را می‌خواهم و از تو دلی سالم و زبانی راستگو می‌خواهم. از تو خیر آنچه را می‌دانی می‌خواهم و از شر آنچه می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ بی‌گمان تو دانای نهان‌هایی.