تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیت 8

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
8 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدٗا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ
Nor did We give them bodies that ate no food, nor were they exempt from death.
وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَدَ لَّا یَءْکُلُونَ تَّعَامَ وَمَا کَانُو خَالِدِينْ
{ وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ } ولا يموتون فنجعلك كذلك ردٌ لقولهم{ هَلْ هَـٰذَآ إِلاَّ بَشَرٌ } الآية [الأنبياء: 3] أو ما جعلناهم جسداً إلا ليأكلوا للطعام فلذلك خلقناك جسداً مثلهم، جسداً: هو المُجَسدُ الذي فيه روح ويأكل ويشرب، أو ما لا يأكل ولا يشرب.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated 'Aisha: (the mother of the faithful believers) Al-Harith bin Hisham asked Allah's Messenger (ﷺ) "O Allah's Messenger (ﷺ)! How is the Divine Inspiration revealed to you?" Allah's Messenger (ﷺ) replied, "Sometimes it is (revealed) like the ringing of a bell, this form of Inspiration is the hardest of all and then this state passes off after I have grasped what is inspired. Sometimes the Angel comes in the form of a man and talks to me and I grasp whatever he says." 'Aisha added: Verily I saw the Prophet (ﷺ) being inspired divinely on a very cold day and noticed the sweat dropping from his forehead (as the Inspiration was over).

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 201].

اې زموږ ربه، موږ ته په دنيا کې نېکي راکړه، په آخرت کې نېکي راکړه او د اور له عذابه مو وساته. [البقره - ۲۰۱].

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

اې زما ربه، ما پر خپل ځان ظلم کړی، نو ما وبښه. [القصص - ۱۶].

اې زما ربه، د هغه نعمت په سبب چې تا پر ما کړی، زه به هيڅکله د مجرمانو ملاتړ نه کوم. [القصص - ۱۷].

اې زما ربه، هر هغه خير ته اړ يم چې ته يې ماته رانازل کړې. [القصص - ۲۴].

اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه (۲۵)، زما کار راته اسانه کړه (۲۶)، او زما د ژبې غوټه پرانېزه (۲۷)، څو زما خبره وپوهېږي (۲۸). [طه - ۲۵-۲۸].

اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ.
اې الله، ستا حکم ته تسليم شوم، پر تا مې ايمان راوړ، پر تا مې توکل وکړ، تا ته مې رجوع وکړه او ستا په مرسته مې مخاصمه وکړه. اې الله، ستا په عزت پناه غواړم، له تا پرته بل د عبادت وړ نشته، چې ما بې لارې نه کړې. ته هغه ژوندی ذات يې چې نه مړ کېږي، او پيريان او انسانان مري.