تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Az-Zumar · آیه 8

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Az-Zumar
آیه
8 / 75
زبان کتاب
عربی
۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ
هنگامى كه انسان را زيانى رسد، پروردگار خود را مى‏خواند و بسوى او باز مى گردد; اما هنگامى كه نعمتى از خود به او عطا كند، آنچه را به خاطر آن قبلا خدا را مى خواند از ياد مى‏برد و براى خداوند همتايانى قرارمى‏دهد تا مردم را از راه او منحرف سازد; بگو: «چند روزى از كفرت بهره‏گير كه از دوزخيانى!»
وَاِذَا مَسَّ لْءِنْسَانَ دُرُّنْ دَعَا رَبَّهُو مُنِیبَنْ اِلَیْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهُو نِعْمَتَنْ مِنْهُ نَسِیَ مَا کَانَ یَدْعُو اِلَیْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّاهِ اَنْدَادَ لِّیُدِلَّ عَنْ سَبِیلِهِی قُلْ تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِیلَنْ اِنَّکَ مِنْ اَصْحَابِ نَّارْ
{ مُنِيباً } مخلصاً له، أو مستغيثاً به، أو مقبلاً عليه { نِعْمَةً مِّنْهُ } تَرَكَ الدعاء، أو عافيةً نسي الضر، والتخويل العطية من هبة، أو منحة.
بازگشت به بالا