لَهُۥ مُعَقِّبَٰتٞ مِّنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ يَحۡفَظُونَهُۥ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوۡمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمۡۗ وَإِذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِقَوۡمٖ سُوٓءٗا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥۚ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَالٍ ١١
براى انسان، مامورانى است كه پى در پى، از پيش رو، و از پشت سرش او را از فرمان خدا ( حوادث غير حتمى) حفظ مىكنند; (اما) خداوند سرنوشت هيچ قوم (و ملتى) را تغيير نمىدهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند! و هنگامى كه خدا اراده سوئى به قومى (بخاطر اعمالشان) كند، هيچ چيز مانع آن نخواهد شد; و جز خدا، سرپرستى نخواهند داشت!
لَهُو مُعَقِّبَاتُنْ مِمْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِی یَحْفَظُونَهُو مِنْ اَمْرِ لَّاهِ اِنَّ لَّاهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمِنْ حَتَّا یُغَیِّرُو مَا بِءَنْفُسِهِمْ وَاِذَا اَرَادَ لَّاهُ بِقَوْمِنْ سُوءَنْ فَلَا مَرَدَّ لَهُو وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِی مِ وَالْ