وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦ يُرِيكُمُ ٱلۡبَرۡقَ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَيُحۡيِۦ بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَآۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ٢٤
و از آيات او اين است كه برق و رعد را به شما نشان مىدهد كه هم مايه ترس و هم اميد است (ترس از صاعقه، و اميد به نزول باران)، و از آسمان آبى فرو مىفرستد كه زمين را بعد از مردنش بوسيله آن زنده مىكند; در اين نشانههايى است براى جمعيتى كه مىانديشند!
وَمِنْ آیَاتِهِی یُرِیکُمُ لْبَرْقَ خَوْفَ وَطَمَعَ وَیُنَزِّلُ مِنَ سَّمَاءِ مَاءَنْ فَیُحْیِی بِهِ لْءَرْدَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ فِی ذَالِکَ لَءَایَاتِنْ لِقَوْمِ یَعْقِلُونْ