وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ ٣٨
و اگر از آنها بپرسى: «چه كسى آسمانها و زمين را آفريده؟» حتما مىگويند:«خدا!» بگو: «آيا هيچ درباره معبودانى كه غير از خدا مىخوانيد انديشه مىكنيد كه اگر خدا زيانى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند گزند او را برطرف سازند؟! و يا اگر رحمتى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند جلو رحمت او را بگيرند؟!» بگو: «خدا مرا كافى است; و همه متوكلان تنها بر او توكل مىكنند!»
وَلَءِنْ سَءَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ سَّمَاوَاتِ وَلْاَرْدَ لَیَقُولُنَّ لَّاهُ قُلْ اَفَرَءَیْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ لَّاهِ اِنْ اَرَادَنِیَ لَّاهُ بِدُرِّنْ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ دُرِّهِی اَوْ اَرَادَنِی بِرَحْمَتِنْ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِی قُلْ حَسْبِیَ لَّاهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ لْمُتَوَکِّلُونْ