۞لَّا يُحِبُّ ٱللَّهُ ٱلۡجَهۡرَ بِٱلسُّوٓءِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ إِلَّا مَن ظُلِمَۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ١٤٨
خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود، بديها(ى ديگران) را اظهار كند; مگر آن كس كه مورد ستم واقع شده باشد. خداوند، شنوا و داناست.
لَا یُحِبُّ لَّاهُ لْجَهْرَ بِسُّوءِ مِنَ لْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَکَانَ لَّاهُ سَمِیعَنْ عَلِیمَا