وَنُقَلِّبُ أَفۡـِٔدَتَهُمۡ وَأَبۡصَٰرَهُمۡ كَمَا لَمۡ يُؤۡمِنُواْ بِهِۦٓ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَنَذَرُهُمۡ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ ١١٠
و ما دلها و چشمهاى آنها را واژگونه مىسازيم; (آرى آنها ايمان نمىآورند) همانگونه كه در آغاز، به آن ايمان نياوردند! و آنان را در حال طغيان و سركشى، به خود وامىگذاريم تا سرگردان شوند!
وَنُقَلِّبُ اَفْءِدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ کَمَا لَمْ یُؤْمِنُو بِهِی اَوَّلَ مَرَّتِ وَنَذَرُهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونْ