فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْۚ وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٥
و (به اين ترتيب،) دنباله (زندگى) جمعيتى كه ستم كرده بودند، قطع شد. و ستايش مخصوص خداوند، پروردگار جهانيان است.
فَقُطِعَ دَابِرُ لْقَوْمِ لَّذِینَ ظَلَمُو وَلْحَمْدُ لِلَّاهِ رَبِّ لْعَالَمِینْ