ذَٰلِكَ بِأَنَّهُۥ كَانَت تَّأۡتِيهِمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالُوٓاْ أَبَشَرٞ يَهۡدُونَنَا فَكَفَرُواْ وَتَوَلَّواْۖ وَّٱسۡتَغۡنَى ٱللَّهُۚ وَٱللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٞ ٦
اين بخاطر آن است كه رسولان آنها (پيوسته) با دلايل روشن به سراغشان مىآمدند، ولى آنها (از روى كبر و غرور) گفتند: «آيا بشرهايى (مثل ما) مىخواهند ما را هدايت كنند؟!» از اين رو كافر شدند و روى برگرداندند; و خداوند (از ايمان و طاعتشان) بى نياز بود، و خدا غنى و شايسته ستايش است!
ذَالِکَ بِءَنَّهُو کَانَتْ تَءْتِیهِمْ رُسُلُهُمْ بِلْبَیِّنَاتِ فَقَالُو اَبَشَرُ یَهْدُونَنَا فَکَفَرُو وَتَوَلَّوْ وَسْتَغْنَ لَّاهُ وَلَّاهُ غَنِیُّنْ حَمِیدْ