وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ١٦٠
ما آنها را به دوازده گروه -كه هر يك شاخهاى (از دودمان اسرائيل) بود - تقسيم كرديم. و هنگامى كه قوم موسى (در بيابان) از او تقاضاى آب كردند، به او وحى فرستاديم كه: «عصاى خود را بر سنگ بزن!» ناگهان دوازده چشمه از آن بيرون جست; آنچنان كه هر گروه، چشمه و آبشخور خود را مىشناخت. و ابر را بر سر آنها سايبان ساختيم; و بر آنها «من» و «سلوى» فرستاديم; (و به آنان گفتيم:) از روزيهاى پاكيزهاى كه به شما دادهايم، بخوريد! (و شكر خدا را بجا آوريد! آنها نافرمانى و ستم كردند; ولى) به ما ستم نكردند، لكن به خودشان ستم مىنمودند.
وَقَطَّعْنَاهُمُ ثْنَتَیْ عَشْرَتَ اَسْبَاطَنْ اُمَمَ وَاَوْحَیْنَا اِلَا مُوسَا اِذِ سْتَسْقَاهُ قَوْمُهُو اَنِ دْرِبْ بِعَصَاکَ لْحَجَرَ فَمْبَجَسَتْ مِنْهُ ثْنَتَا عَشْرَتَ عَیْنَنْ قَدْ عَلِمَ کُلُّ اُنَاسِنْ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَیْهِمُ لْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَیْهِمُ لْمَنَّ وَسَّلْوَا کُلُو مِنْ طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَاکِنْ کَانُو اَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونْ