وَإِذَا لَمۡ تَأۡتِهِم بِـَٔايَةٖ قَالُواْ لَوۡلَا ٱجۡتَبَيۡتَهَاۚ قُلۡ إِنَّمَآ أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ مِن رَّبِّيۚ هَٰذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمۡ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ٢٠٣
هنگامى كه (در نزول وحى تاخير افتد، و) آيهاى براى آنان نياورى، مىگويند: «چرا خودت (از پيش خود) آن را برنگزيدى؟!» بگو: «من تنها از چيزى پيروى مىكنم كه بر من وحى مىشود; اين وسيله بينايى از طرف پروردگارتان، و مايه هدايت و رحمت است براى جمعيتى كه ايمان مىآورند.
وَاِذَا لَمْ تَءْتِهِمْ بِءَایَتِنْ قَالُو لَوْلَ جْتَبَیْتَهَا قُلْ اِنَّمَا اَتَّبِعُ مَا یُوحَا اِلَیَّ مِنْ رَبِّی هَاذَا بَصَاءِرُ مِنْ رَبِّکُمْ وَهُدَنْ وَرَحْمَتُ لِّقَوْمِنْ یُؤْمِنُونْ