قَالَ ٱدۡخُلُواْ فِيٓ أُمَمٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِكُم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ فِي ٱلنَّارِۖ كُلَّمَا دَخَلَتۡ أُمَّةٞ لَّعَنَتۡ أُخۡتَهَاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا ٱدَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعٗا قَالَتۡ أُخۡرَىٰهُمۡ لِأُولَىٰهُمۡ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ أَضَلُّونَا فَـَٔاتِهِمۡ عَذَابٗا ضِعۡفٗا مِّنَ ٱلنَّارِۖ قَالَ لِكُلّٖ ضِعۡفٞ وَلَٰكِن لَّا تَعۡلَمُونَ ٣٨
(خداوند به آنها) مىگويد: «در صف گروههاى مشابه خود از جن و انس در آتش وارد شويد!» هر زمان كه گروهى وارد مىشوند، گروه ديگر را لعن مىكنند; تا همگى با ذلت در آن قرار گيرند. (در اين هنگام) گروه پيروان درباره پيشوايان خود مىگويند: «خداوندا! اينها بودند كه ما را گمراه ساختند; پس كيفر آنها را از آتش دو برابر كن! (كيفرى براى گمراهيشان، و كيفرى بخاطر گمراه ساختن ما.)» مىفرمايد: «براى هر كدام (از شما) عذاب مضاعف است; ولى نمىدانيد! (چرا كه پيروان اگر گرد پيشوايان گمراه را نگرفته بودند، قدرتى بر اغواى مردم نداشتند.)»
قَالَ دْخُلُو فِی اُمَمِنْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ مِنَ لْجِنِّ وَلْاِنْسِ فِ نَّارِ کُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّتُ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا حَتَّا اِذَ دَّارَکُو فِیهَا جَمِیعَنْ قَالَتْ اُخْرَاهُمْ لِءُولَاهُمْ رَبَّنَا هَاءُلَاءِ اَدَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابَنْ دِعْفَ مِّنَ نَّارِ قَالَ لِکُلِّنْ دِعْفُ وَلَاکِنْ لَا تَعْلَمُونْ