هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 100
هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش
(ت 1332 هـ)
لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَهُمۡ فِيهَا لَا يَسۡمَعُونَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.
خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.
خدایا! پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.
خدایا! از تو بهشت می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌جویم.
خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ". [آلِ عِمْرَانَ - 38].
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].
"پروردگارا، از جانب خود فرزندی پاک به من عطا کن؛ به‌راستی تو شنونده دعایی.". [آل عمران - ۳۸].
"پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترین وارثانی.". [انبیاء - ۸۹].
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].
«پروردگارا، روزی که حساب برپا می‌شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز.» [سوره ابراهیم، ۴۱].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ أَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ } داخلوها { لَوْ كَانَ هَؤلاَءِ آلِهَةً مَا وَرَدُوهَا } بتخفيف همزة آلهة وإخفائها. { وَكُلٌّ } من العابدين والمعبودين. { فِيهَا خَالِدُونَ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ } أصوات توجُّع أو تنفُّس، بعد امتلاء القِدر. وقيل الزفير منها جزاء لهم. وقيل المراد أنها ترفعهم، حتى إذا كانوا بأَعلاها، ضُرِبوا بمقامع الحديد فيهوون سبعين خريفا. وروى أنهم يَدعون مالكا فيذرهم مقدار أربعين عامًا فيجيبهم{ إنكم ماكثون } ويدعون الله، ويذرهم مقدار الدنيا مرتين. فيقول{ اخسئوا فيها } وإن قلت الزفير إنما يكون من العابدين والمعبودين العقلاء، لا من الأصنام. قلت أثبت الزفير للكل، لأنهم معهم وحكماً على المجموع وتغليباً واللَّبس مأمون، أو الضمير لمن يكون قابلا للزفير فقط، أو ما يعبدون العقلاء فقط. وكذا الكلام فى نفى السمع فى قوله { وَهُمْ فِيهَا لاَ يَسْمَعُونَ } لشدة غليانها، أو يصمهم الله كما يعميهم. وعن ابن مسعود يجلسون فى توابيت من نار فلا يسمعون ولا يرون شيئًا. وروى أن تلك التوابيت تجعل فى توابيت أخرى، وتجعل هذه فى أخرى ومسامير الكل من النار، ولا يرى أن أحداً يعذب فى النار سواه. وزعم قومنا أن عدم السمع والجعل فى التابوت مختص بالمشرك. وقيل المراد لا يسمعون ما يسوؤهم. وزعم بعض أن تلك ثلاث آيات متصلات نسختهن ثلاث متصلات { إن الذين سبقت } الخ.